ENSCHEDE - Bram Tankink was in 2000 de laatste renner uit deze regio die nationaal kampioen werd bij de espoirs, tegenwoordig elite zonder contract genoemd. Aan de vooravond van het NK in Ootmarsum kijkt hij, na elf jaar als prof, terug op dat moment. „Reken maar dat ik toen dronken ben geworden.”
Soms krijgt een zege als wielrenner pas echt maanden of jaren later de bijzondere betekenis die ontbreekt als de champagne ontkurkt wordt. Natuurlijk genoot Bram Tankink die zaterdag de 24ste juni in het Limburgse Gulpen toen hij de nationale driekleur om de schouders kreeg. „Nationaal kampioen, dat word je niet zo vaak.” Dat klopt, het is hem in de tien jaar erna in ieder geval niet meer gelukt als prof.Maar de zege kreeg zes maanden later extra en vooral ongewenst gewicht voor de geboren Haaksbergenaar. Toen overleed zijn vader volkomen onverwacht. „De zege op het NK was de laatste overwinning waar mijn vader bij was. Dat maakt hem extra speciaal.”
Lees het complete verhaal in onze krant van donderdag
